Blokkades. Drempels.

We hebben ze allemaal. Het zijn vaak diepgewortelde overtuigingen die we blijven herhalen tegen onszelf waardoor we steeds bevestiging krijgen dat we iets niet kunnen of dat we niet goed genoeg zijn. We zijn meester geworden om negatieve uitingen te omarmen alsof ons leven ervan afhangt en staan wild zwaaiend alles wat die overtuiging onderuit kan halen, weg te slaan. Soms lukt het ons om andere overtuigingen te creëren tot we weer een klein moment van tegenslag denken te hebben en we ons laten meenemen in de dwanggedachtes die we al zoveel jaren bij ons dragen.
Wat maakt het dat we enerzijds zo vasthoudend kunnen zijn en deze negatieve overtuigingen als een kapotte langspeelplaat af blijven spelen en tegelijkertijd alles wat ook maar een andere richting op wijst en ons een veel beter gevoel geeft, zo makkelijk van ons af schudden?

Als je op reis zou gaan en je op een kruispunt komt met de keuze uit 2 richtingen waarvan de ene route bekend is, maar een saai landschap heeft en de andere route onbekend, maar een het uitzicht langs deze route schijnt prachtig te zijn. Welke route zou je dan kiezen?

De 1ste route voelt comfortabel want ondanks het uitzicht heb je daar al zo vaak gereden dat je het in principe met je ogen dicht zou kunnen rijden. De 2de route is nieuw en spannend want je hebt nog geen idee waar de route heen leidt. Het oude vergt niet veel van je aandacht, je kent het al en het voelt vertrouwd. Het nieuwe vergt concentratie en je aandacht en het voelt onwennig want je hebt geen idee wat er gaat komen. Het kan dus ontzettend fijn zijn maar ook enorm tegenvallen. Terwijl je dus weet dat het je van alles kan opleveren ben je geneigd om toch weer te kiezen voor die bekende route. Want ondanks dat je daar dan niet de schoonheid kan zien weet je tenminste wel wat je hebt. Sterker nog, al kies je voor de nieuwe route en krijg je de meest prachtige dingen op je pad, toch neem je dan de afslag terug naar de oude route want ja, wie weet wat er anders komt. Het mooie is dat bij beide routes de eindbestemming niet vastligt en bij beide routes kun je altijd een nieuwe afslag nemen en opnieuw navigeren naar dat wat je onderweg wilt zien. Jouw blokkades komen alleen maar voort uit angst om nieuwe dingen te ontdekken. Angst is niet iets dat je weg hoeft te stoppen. Je hoeft het niet te verbergen. Omarm je angst. Kies de nieuwe route, neem zoveel afslagen als je wilt, maar gun jezelf om alle schoonheid te ervaren. Praat over dat waar je bang voor bent, want als je het toelaat en in het licht bekijkt dan is het al snel een stuk minder eng. Geef jezelf de ruimte om te ontdekken en stukje bij beetje kom je steeds weer terug bij jezelf en mag je genieten van alles dat op jouw route mag komen. Drempels zullen er altijd zijn maar laat je je tegenhouden of ga je erover heen? Laat het me weten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s