Vandaag begint de eerste avond training in een reeks van drie avonden. Ik kom aan bij Enver waar ik welkom word geheten door één van de trainers. Ik krijg wat te drinken aangeboden en alle aspirant pleegouders druppelen één voor één binnen. Iedereen stelt zich aan elkaar voor en we zijn met drie koppels en twee alleenstaanden. Het is fijn om mensen te leren kennen die ook aan het begin van deze reis staan en hierover ervaringen met elkaar uit te wisselen.

Na een korte introductie en een drankje, worden we meegenomen naar de trainingsruimte en krijgen we te horen wat er voor die avond voor ons op het programma staat.

Je wordt meegenomen in de reis van het pleegkind. Het doel hiervan is dat je beter kunt begrijpen wat de ervaring is van je aanstaande pleegkind en hoe je daarmee om kunt gaan. Een stukje beleving hierin is heel belangrijk en daarom wordt er niet alleen informatie verstrekt maar word je ook meegenomen aan de hand van verhalen en filmpjes, zodat je ook kunt ervaren wat een pleegkind meemaakt voordat ze bij jou voor de deur staat.

Mika en haar ouders

De trainer stelt ons voor aan Mika. Mika is een meisje die in een gelukkig gezin wordt geboren. Tijdens dit verhaal dat als een rode draad door de training loopt, kom je te weten wat er in een gezin kan gebeuren waardoor het ontwricht raakt en er een onveilige situatie ontstaat voor het kind. Doordat je ook te horen krijgt wat er bij vader en moeder is gebeurd, leer je ook begrip te hebben voor de ouders van jouw pleegkind.

Tussen de verhalen van Mika door, kregen we ook vragen en opdrachten. Een van de opdrachten is me erg bijgebleven omdat ik d.m.v. de visualisatie oefening die we deden, het gevoel kreeg alsof ik op dat moment ook letterlijk uit mijn huis gehaald werd om naar een ander adres gebracht te worden waar ik niemand ken.

Als ik eerlijk ben, had ik er van te voren ook niet over nagedacht hoe zoiets zou zijn. Ik denk dat je het je ook bijna niet kunt voorstellen, wat dat voor impact heeft op een kind. Door deze oefening werd mij dat ineens heel erg duidelijk en dat helpt mij weer om mijn toekomstige pleegkind beter te begrijpen.

Na deze oefening, die op alle aspirant pleegouders een indruk had achtergelaten, was het erg fijn dat er ook ruimte was om dit met elkaar te bespreken. Er was een hele veilige sfeer en dit maakte het mogelijk dat iedereen die daar behoefte aan had, zijn gevoel hierover kon delen.

Ik vond het een mooie en waardevolle eerste training en ik kijk ernaar uit wat de volgende trainingen mij gaan brengen.

Langs deze weg wil ik Enver bedanken voor het mogelijk maken van deze trainingen.

Ben je nieuwsgierig geworden n.a.v. deze blog en heb je vragen, stel ze dan aan mij via het contactformulier of neem contact op met een organisatie bij jou in de buurt.

Advertentie

Een gedachte over “De basistraining deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s