In “Mijn laatste stroopwafel met oma” schreef ik hoe ik de laatste momenten met oma heb beleefd en dit bracht een hoop herinneringen naar boven.

Als klein meisje kwam ik altijd graag bij opa en oma en logeren was helemaal geweldig. Vaak gingen we dan op vrijdag nog boodschappen doen bij de Albert Heijn en ik vond het geweldig om dan bij de magazines te gaan zitten en te gaan lezen. Als oma dan zei dat we naar de kassa gingen dan zei ik altijd: “Ja ik kom zo, nog heel even dit aflezen”. Meestal kwam oma dan even kijken en 9 van de 10 keer zei ze dan dat ik het boekje mee mocht nemen. Yes.

Na het eten in pyjama nog op de bank tv kijken en dan nog wat lekkers uit de la. Daar had oma altijd van alles aan snoep in liggen en het lekkerste vond ik altijd de kleine bonbon bloc repen. Die bestaan helaas niet meer. Oma pakte ze dan uit het papiertje en brak de blokjes doormidden en dan kreeg je het in een schaaltje zodat je het op kon eten. Niet dat ik het zelf niet uit kon pakken maar oma deed dat altijd.

Opa en oma hadden hun slaapkamer beneden. Boven waren 2 slaapkamers en de badkamer. In 1 slaapkamer stond een stapelbed maar in de andere stond het grote bed. Het was altijd een feest als je in het grote bed mocht slapen.

Vaak werd ik al vroeg wakker maar ik mocht pas naar beneden komen als de klok op 9 uur stond. Ik vermaakte me wel met de boekjes of luisteren naar de radio en zodra ik opa de sinaasappels hoorde persen dan ging ik naar beneden.

Opa perste altijd iedere morgen verse sinaasappels en maakte altijd een lekker kopje thee.

Na het ontbijt gingen we op zaterdag meestal naar de Oosterhof (tegenwoordig beter bekend als het Alexandrium maar de echte Rotterdammers noemen het nog altijd Oosterhof).

Heerlijk rondneuzen in alle winkeltjes. Helemaal geweldig als je ook je rolschaatsen mee had zodat je daar over die gladde vloer lekker kon crossen. De geur van de Douglas waar ik nog steeds intens blij van kan worden en een broodje rookworst van de Hema. En dan kwam het ook nog wel eens voor dat we wat bij de Intertoys of de Bart Smit mochten uitzoeken. Dan voelde je je echt de koning te rijk.

Wanneer we dan thuiskwamen was er altijd tijd om even te spelen. Kleuren aan het bureau of spelen met de Playmobil die onder het bureau stond. Uren kon ik daar doorbrengen. Niet alleen tijdens het logeren maar ook op verjaardagen.

Zaterdagavond werd er altijd brood gegeten. Er was altijd vers brood en oma maakte dan een tomaat-ui salade en die kreeg je dan op een witte tijgerboterham met kaas. Ondanks dat ik toen nog niet zo dol was op tomaat vond ik dat toch heerlijk om te eten en ik maak het nu nog wel eens. Als je een boterham met kaas ophad dan mocht je een boterham met Duo Penotti. Niet dat je die zelf mocht smeren, nee dat deed oma altijd. Maar dat maakt niet uit, ze deed het met liefde en hij smaakte altijd heerlijk.

Na het eten was het dan tijd om in bad te gaan en het zal je niet verbazen, ook dat deed oma. Ze waste mijn haren en na het badderen deed ze altijd nenuco in mijn haar. Dat rook zo lekker.

Ook op zaterdagavond mocht je dan in je pyjama op de bank tv kijken en kreeg je een schaaltje hamka’s en een glaasje chocomel.

Nu was zo’n weekend altijd zo snel voorbij maar gelukkig mocht ik 1x per jaar mee als oma naar de camping ging en dan mocht ik er een hele week slapen. We gingen dan naar Camping het Eibernest en mijn neef Martijn was er dan ook altijd bij. Samen hadden we de grootste lol.

Oma spaarde het hele jaar voor alle kleinkinderen wat extra’s en in de vakantie hadden we dan allemaal ons eigen geld. Dan kon je een kauwgombal halen of een keertje gaan flipperen. Of als je mee boodschappen ging doen kon je wat uitzoeken in de winkel.

Oma vertelde mij een keer dat ik in de avond uit bed was gekomen en naar buiten wilde lopen. Oma vroeg aan mij wat ik van plan was en ik zei dat ik ging zwemmen. Die dag was ik niet in het zwembad geweest en blijkbaar droomde ik ervan toch te gaan. Gelukkig was ze nog wakker en kon ze me zo terug naar bed brengen. Ik weet er niets meer van maar ik zie het wel zo voor me.

Of de keer dat we naar Hellendoorn gingen en we wat uit mochten zoeken in de speelgoedwinkel. Ik had voor zo’n politiesetje gekozen met van die handboeien erbij. Leuk, dacht ik.

In de auto al uitpakken en uitproberen tot het moment kwam dat ik ze eraf wilde halen en dat het niet meer lukte. De poging van mijn neef om ze eraf te halen resulteerde alleen maar in het nog strakker trekken van de handboeien. Aangezien de pogingen van opa en oma ook tot niets leiden, is oma naar een boerderij gereden en heeft de boer ze eraf gezaagd. Sindsdien heb ik niet meer zo’n fijne associatie met handboeien maar desalniettemin was het toch een gedenkwaardige betekenis.

Ik kan nog wel uren doorgaan over alle mooie momenten die ik koester maar voor nu ga ik het hierbij laten. Zijn er herinneringen die bij jou naar boven komen door het lezen van mijn verhaal? Laat ze achter in de reacties of via het contactformulier.

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s